شاه ایران

مهربون زبونزده کرمت
تو شلوغه اونقده حرمت
حالا رو به گنبدِ حرمت ایستادم
من که جز مهربونیت نیست یادم

قربون گنبد و کفترات
من دلم پر زد و رفت برات
قبل اینکه از زبونم حرف درآد
میشنوی حرف دلم رو
هرچی که می‌خوام بگم رو

دست خالیمو تو از من بپذیرا
دور تو میگردم ای حج فقیرا
پدرم روتو ازین بچه نگیرا
من گرچه حقیرا

شاااه دلم
یا امام رضا تویی پناه دلم

عجب صحن و سرایی
عجب زائرایی
چه حرم و بارگاهی
برام تو تنها تکیه گاهی

غریب الغربایی آقاجان
معین الضعفایی
محافظ ملت مایی
شما ولی نعمت مایی

چشمام پره اشکه
دلتنگم همش که
حتی تو حرم

تو که رئوفه قلبت
می‌دونی که چقدر بت
وابسته س دلم

قربون گنبد و کفترات
من دلم پر زد و رفت برات
قبل اینکه از زبونم حرف درآد
میشنوی حرف دلم رو
هرچی که می‌خوام بگم رو

یه نگاهی میشه لطفا به دلم کنی
قبل اینکه من بیوفتم بغلم کنی
نکنه واسه گناهام تو ولم کنی
یعنی میشه بغلم کنی

شاااه دلم
یا امام رضا تویی پناه دلم